Salı, Ekim 27, 2009

açılım






Bugün gerginlik ve geceleri uykusuzluk yakınması ile başvuran Güneydoğu gazisi bir mühendise olayın nasıl olduğunu sordum.
"Asteğmen olarak askerliğimi yaparken kırsalda bir pusuya düştük. Kısa sürdü, ama ben vurulmuşum. Sonra epeyce Gülhane'de yattım, hava değişimi verdiler. Kalıcı sakatlık oluşunca da malülen emekli oldum. Şimdi Alllah devletten razı olsun, hem bir kamu kuruluşunda masa başında çalışıyorum, hem de Emekli Sandığından 2000 lira civarında maaşım var" dedi


"Hala bu olayın etkisinde misiniz?" diye sordum
"Hayır artık pek düşünmüyorum. İlk yıllarda özellikle geceleri zor geçiyordu. Her an baskın olacakmış gibi uykumdan uyanıyordum, ama geçti" dedi
"Son günlerdeki açılım hakkında ne düşünüyorsunuz?" diye sordum


Biraz durakladıktan sonra "Olsun tabi, benim de çocuğum var, ama bunu istemeyenler de çok var. Onların komutanları dağda bizim paşalar gibi yaşıyor. Adam hiç ister mi o konumunu bırakıp hapise girmek, elbette bu iş olmasın diye uğraşacaktır. Kan bu kolay durmaz ki..." dedi
"Karşılama gösterilerini görünce ne hissettiniz?" diye sordum


"E tabi bundan rencide olanlar olmuştur doğal olarak" dedi
"Siz rencide oldunuz mu?" dedim
"Hayır hayır, benim öyle bir hissim olmadı, keşke bu iş bitse. Ama zor" dedi


Uykusuzluğu depresyondan kaynaklandığından kendisine Trozadone 50 mg 1x1 verdim, ve gerginliği için de egzersiz yapmasını önerdim.



Yazıda kullanılan Güneydoğu fotoğrafları ilki dışında
Cemal Daş'ın



11 yorum:

bir masal anlatsam dedi ki...

:)

topluca depresyona itiliyoruz bu gidişle.

tilki dedi ki...

Biz batıda yaşayanlar niye sevinmedik savaşın bitiyo olmasına anlayamadım.Açılım iyidir gizlemek kötü.

missy dedi ki...

depresyona girmis bir gazi olarak bir sey hissetmemis olması cok enteresan...kac tane vardır boyle acaba? ben sehitlerin aileleri adına rencide olmus hissettim acikcasi...tabi ki barısa bir sans verelim, ama oncelikle saygıyı ve empati kurmayı unutmamak lazım

ıldız dedi ki...

Merhabalar,
yazılarınızı uzun zamandır ara ara takip ediyorum çok güzel bir blog ...
İzmir'den selamlar..
Başarılar dilerim........

daryal dedi ki...

Ben adamın konuyla ilgili yaklaşımını son derece sağlıklı buldum oysa.
Hatta hiç o bölgede bulunmadığı halde olduğu yerden ahkam kesip savaş çığlıkları atan, delirmişçesine kan isteyen çoğunluktan çok daha sağlıklı bana kalırsa... Yaralarından ziyade kendi çocuğunu, gelecek nesillerin olası yaralarını düşünerek ettiği laflar da depresyon değil aklıselim belirtisidir ki, kendisini taktir ettim.
Sakın bu ve benzeri adamcağızları depresyona sokan şey affetme süreci değil de intikam yeminleri edip savaş nağraları atanlar olmasın?

Meren dedi ki...

Ne güzel demiş.

Böyle sağlıklı düşünen aklı başında insan bulmak zorlarştı iyice.

Adsız dedi ki...

Ben Amerika'da yaşayan bir doktorum. Sitenizi çok beğendim ama yazdığınız ilaçları ne amaçla ve hangi ilacı yazdığınızın ismini verdiğinize inanamadım. İnsanları doktora gitmeden kafalarına göre ilaç kullanmaya yönlendirdiğinizi düşünüyorum.

pecan dedi ki...

Bir doktor olarak su blogu
http://nehir-im.blogspot.com/
takip ediyormusunuz?
Merak ettim. Sevgiler.

asd dedi ki...

gerçekten çok güzel düşünmüş. yıllar süren terör boyunca yıllarca kan akmasına rağmen kılları kıpırdamayan. tek kılı çekilmemiş gibi tepkisiz kalan ama bu iş çözülecek umudu oluştuğunda savaş borusu öttürenler gazinin dediklerinden ders almalı. ben bu şekilde akl-ı selimle düşünen şehit ailesi ve gazi sayısının daha fazla olduğunu düşünüyorum. keşke basın bunları da öne çıkarsa terörün kan kaybetmesine yardımları dokunur.
ayrıca bu bölüm için teşekkürler

tenkit dedi ki...

Vurulmuş, depresyonlara girmiş, halen daha uykusuzluk sorunları çekmekte olan ve bir Güneydoğu gazimizin, konu hakkındaki güncel düşünceleri bana çok manidar geldi.

Evet tıpkı bazı yorumcuların dediği gibi, yaşananları olmamış saymak, terör örgütünün istediği noktaya varmak, karşımızdaki bir savaştığımız devletmiş gibi sürekli "barış" tan söz etmek ve 30.000 canın ne diye heba edildiğini akla bile getirmemek çözüm yolunda atılacak en güzel adımlardır.

Acaba diyorum, yorum sahipleri onyıllardır içinde yaşadığımız olayları asoşeytıd pires den öğrenenen İsviçre vatandaşlarıdırlar da ben mi yanılıyorum.

Adsız dedi ki...

Silahlara, koruculara, cenaze torenlerine ayirdigimiz paralari egitime, gelisime ayirsak fena mi olur?
Savas buyuk bir rant kapisi ve biz de barisa firsat vermeyerek o ranti yiyenlerin ekmegine yag suruyoruz.
yoksa olen olduguyle kaliyor, her iki taraftan da!
b.commonsense